Przejdź do treści

Neurolog dziecięcy – sygnały rozwojowe, na które warto zwrócić uwagę

Neurolog dziecięcy – sygnały rozwojowe, na które warto zwrócić uwagę

Rodzicielstwo to piękny rozdział życia. Każde nowe słowo, samodzielny krok czy uśmiech malucha stają się powodem do ogromnej dumy i radości. Czasami jednak mogą pojawić się wątpliwości co do tego, czy rozwój pociechy przebiega prawidłowo. Rodzice, zwłaszcza młodzi, często nie wiedzą, czy zaobserwowane objawy są tylko naturalnym, przemijającym etapem wzrostu czy może sygnałem, który trzeba skonsultować się ze specjalistą. Wyjaśniamy więc, jakie są najpopularniejsze choroby neurologiczne u dzieci i jakie symptomy powinny skłonić do wybrania się z maluchem do neurologa dziecięcego.

Jakie objawy wymagają konsultacji z neurologiem?

Na początek warto wyraźnie zaznaczyć, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie, dlatego drobne opóźnienia w siadaniu czy mówieniu wcale nie muszą od razu oznaczać poważnej choroby. Jeśli jednak czujesz, że w zachowaniu Twojego malucha coś ewidentnie odbiega od ogólnie przyjętych norm, najrozsądniejszym krokiem jest wizyta u neurologa dziecięcego. Podczas niej lekarz oceni odruchy, napięcie mięśniowe oraz reakcję dziecka na bodźce zewnętrzne, a to pozwoli zdecydować o ewentualnych dalszych krokach diagnostycznych. To bardzo ważne, bo wczesne dostrzeżenie pewnych zachowań umożliwia szybkie wdrożenie leczenia, które znacząco poprawi komfort życia dziecka i pomoże mu w pełni wykorzystać jego naturalny potencjał rozwojowy.

Opóźnienia rozwojowe i problemy z napięciem mięśniowym

Jeśli Twoje dziecko w wieku niemowlęcym wykazuje wyraźne opóźnienia w nabywaniu umiejętności ruchowych, takich jak samodzielne siadanie, raczkowanie czy próby chodzenia, warto skonsultować ten problem z neurologiem. Warto też zwrócić uwagę na to, czy maluch nie „przelewa się” przez ręce, co może świadczyć o wiotkości mięśniowej, lub przeciwnie – czy nie jest zbyt spięty, wyginając się w łuk podczas leżenia, bo takie sygnały mogą wskazywać na mózgowe porażenie dziecięce lub inne zaburzenia wczesnorozwojowe. Wizyta u neurologa dziecięcego pozwoli wtedy na szybkie wdrożenie fizjoterapii, która jest wysoce skuteczna w pierwszych miesiącach życia, gdy plastyczność mózgu dziecka jest największa.

Napady padaczkowe i zaburzenia świadomości

Drgawki to dla większości rodziców oczywisty objaw choroby neurologicznej, jaką jest padaczka, ale warto wiedzieć, że nie zawsze daje ona o sobie znać w taki sposób. Zwróć uwagę na epizody chwilowego „wyłączenia się” dziecka, podczas których przestaje ono reagować na bodźce, ma szklany wzrok lub wykonuje dziwne, powtarzalne ruchy typu mlaskanie, mruganie czy bawienie się fragmentem ubrania, bo takie sygnały mogą wskazywać na różne rodzaje padaczek wczesnodziecięcych. W takich przypadkach neurolog zwykle zleca badanie EEG, które jest kluczowe w postawieniu diagnozy i rozpoczęciu leczenia farmakologicznego, które zapobiega uszkodzeniom mózgu podczas napadów padaczkowych.

Trudności w komunikacji i sferze społecznej

Współczesna neurologia coraz częściej przygląda się także zaburzeniom neurorozwojowym, takim jak spektrum autyzmu. Zwróć uwagę na sygnały takie jak brak kontaktu wzrokowego, brak reakcji na wołanie po imieniu, trudności z naśladowaniem prostych gestów czy niechęć do kontaktu fizycznego. Jeśli dziecko wykazuje nadwrażliwość na dźwięki, światło lub dotyk, a jego rozwój mowy wyraźnie stoi w miejscu, również warto udać się do specjalisty.

Chociaż autyzm jest zaburzeniem o złożonym podłożu, neurolog dziecięcy pomoże wykluczyć inne przyczyny neurologiczne tych zachowań oraz pokieruje procesem diagnozy, aby dziecko mogło jak najszybciej otrzymać odpowiednie wsparcie terapeutyczne, które otwiera przed nim drzwi do łatwiejszej komunikacji w dalszym życiu.

Problemy z koncentracją i nadpobudliwość

Jeśli Twoje dziecko odczuwa potrzebę bycia nieustannie w ruchu, ma ogromne trudności z utrzymaniem uwagi nawet przy krótkiej zabawie, a jego impulsywność prowadzi do niebezpiecznych sytuacji, warto rozważyć konsultację z neurologiem dziecięcym w kierunku diagnozy ADHD. Choć takie zachowanie bywa często tłumaczone usposobieniem dziecka, neurologia wskazuje na różnice w funkcjonowaniu neuroprzekaźników w mózgu i dysponuje metodami pozwalającymi ustalić, czy faktycznie jest to kwestia charakteru czy zaburzeń neurologicznych. Pamiętaj, że wczesne zrozumienie mechanizmów ADHD pomaga dziecku lepiej zapanować nad swoimi emocjami i budować poczucie własnej wartości.

Bóle głowy

Ból głowy u dziecka zawsze martwi każdego rodzica. Warto być szczególnie czujnym, gdy dolegliwości tego typu występują w godzinach porannych albo gdy towarzyszą im nudności lub wymioty. Czasami też maluch może budzić się z głośnym płaczem w nocy, właśnie z powodu bardzo silnego bólu głowy. Stanowi to ważny sygnał przed poważniejszymi chorobami, który koniecznie trzeba skonsultować z neurologiem, choć często okazuje się, że przyczyny tego stanu rzeczy są znacznie łagodniejsze. Zalicza się do nich zwykłe migreny lub bóle napięciowe, a wszystkie te przykre dolegliwości niejednokrotnie potęguje stres szkolny i nadmiar bodźców z ekranów smartfonów czy komputerów, zwłaszcza jeśli dziecko spędza przed nimi wiele godzin dziennie.

Tiki nerwowe

Warto też uważnie obserwować dziecko w ciągu dnia pod kątem występowania tików, czyli nagłych, mimowolnych skurczów mięśni. Najczęściej objawiają się one uporczywym mruganiem oczami, grymasami twarzy czy niekontrolowanym wzruszaniem ramionami. Choć dla otoczenia mogą wydawać się one jedynie dziwnym nawykiem, w rzeczywistości stanowią sygnał wysyłany przez układ nerwowy, a ich częstotliwość zazwyczaj wyraźnie nasila się w sytuacjach stresowych, podczas silnego zmęczenia lub wzmożonego pobudzenia emocjonalnego. Konsultacja z neurologiem dziecięcym pozwala na właściwą ocenę mechanizmu powstawania tików i, co najważniejsze, umożliwia dobranie odpowiedniego wsparcia. Aby problem ustąpił, często wystarczy zwykła zmiana codziennej rutyny i wyciszenie emocji.

Asymetria ciała

Symptomem wymagającym uwagi jest również asymetria, która objawia się preferowaniem jednej strony ciała, na przykład stałym układaniem główki w jednym kierunku czy sięganiem po zabawki wyłącznie jedną rączką. Trzeba jednak pamiętać, że w ciągu pierwszych 3 miesięcy życia dziecka takie zachowania są normalne i wynikają z ułożenia wewnątrzmacicznego pod koniec ciąży, kiedy to ze względu na coraz mniejszą ilość miejsca w brzuchu mamy, maluch przyzwyczaja się do konkretnej pozycji i często intuicyjnie utrzymuje ją również po przyjściu na świat. Jednak gdy stan ten utrzymuje się dłużej, warto zasięgnąć porady neurologa.

Prywatny neurolog dziecięcy to najlepszy wybór, jeśli liczy się czas i indywidualne podejście do małego pacjenta. Omega Medical Clinics oferuje szybkie terminy wizyt oraz opiekę doświadczonych specjalistów, którzy w przyjaznej atmosferze pomogą zadbać o zdrowie i prawidłowy rozwój Twojej pociechy.

Artykuł sponsorowany